Η μάγισσα

C A M I L L A L A C K B E R G 24 ένα από τα ανοιχτά σάντουιτς που είχε ετοιμάσει η Γκουν. Κοίταξε ψηλά πριν κλείσει μεμιάς το καπάκι ξανά. Οι γλάροι ήταν ταχύτατοι κλέφτες και, αν δεν πρόσεχες, μπορούσαν να σου φάνε όλο το φαΐ. Εδώ έξω στην αποβάθρα ήσουν πραγμα- τικά ευάλωτος. Η Γκουν τον σκούντησε στο πλευρό. « Είναι καλή ιδέα» του είπε. «Τρελή, αλλά καλή». Ο Μπιλ έκλεισε τα μάτια και δάγκωσε μια μπουκιά από το σάντουιτς. «Το εννοείς πραγματικά ή το λες απλώς για να κάνεις τον αντρούλη σου χαρούμενο;» τη ρώτησε. «Κι από πότε, παρακαλώ, λέω πράγματα για να σε κάνω χαρούμενο;» είπε η Γκουν, και ο Μπιλ αναγκάστηκε να παρα- δεχτεί ότι είχε δίκιο. Στα σαράντα χρόνια που ήταν μαζί ελά- χιστες ήταν οι φορές που η Γκουν δεν υπήρξε απόλυτα ειλι- κρινής. «Λοιπόν, το σκέφτομαι συνέχεια έκτοτε, και πιστεύω ότι θα λειτουργήσει και σ’ αυτή την περίπτωση. Μίλησα με τον Ρολφ πάνω στον καταυλισμό προσφύγων, δεν περνούν και πολύ κα- λά εκεί. Οι άνθρωποι είναι τόσο δειλοί, που δεν τολμούν ούτε να τους πλησιάσουν». «Στη Φιελμπάκα κι από το Στρέμσταντ να ’χεις έρθει πάλι ξένο σε θεωρούν, οπότε δεν είναι περίεργο που οι ντόπιοι δεν υποδέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες τους Σύριους». Η Γκουν έπιασε άλλο ένα ψωμάκι και άπλωσε πάνω του ένα παχύ στρώμα βούτυρο. «Τότε είναι ώρα να αλλάξουν στάση» είπε ο Μπιλ με μια πλατιά χειρονομία. «Εδώ έχουμε ανθρώπους που πήραν τον δρόμο της προσφυγιάς με μικρά παιδιά για να γλιτώσουν από τα δεινά του πολέμου και πέρασαν των παθών τους τον τάρα- χο όσο να φτάσουν εδώ. Πρέπει να φροντίσουμε να τους ανοιχτεί ο κόσμος. Κι αφού μπορεί κανείς να μάθει τους Σομαλούς να κάνουν πατινάζ στον πάγο και να παίζουν μπάντι, τότε μπορεί