Η μάγισσα

H M A Γ Ι Σ Σ Α 23 και με τη λέξη αυτή θα μετέτρεπε τη Μαρί σε μια στρουμπου- λή κυράτσα. «Μαμά;» Η φωνή ακούστηκε ακριβώς πίσω της, και η Μαρί συνειδη- τοποίησε ότι δεν μπορούσε να κρυφτεί. «Ναι;» έκανε και τεντώθηκε να πιάσει το ποτήρι. Οι φυσαλίδες τής γαργάλισαν τον λάρυγγα. Το κορμί της γινόταν πιο μαλακό και πιο πειθήνιο με κάθε γουλιά που κα- τέβαζε. «Εγώ και ο Σαμ είπαμε να πάμε μια βόλτα με τη βάρκα του. Συμφωνείς;» «Ναι, βέβαια» είπε η Μαρί και ήπιε άλλη μια γουλιά. Κοίταξε με μισόκλειστα μάτια την κόρη της κάτω από το καπέλο που φορούσε για τον ήλιο. «Θέλεις κι εσύ λίγο;» «Μαμά, δεκαπέντε χρόνων είμαι» είπε η Τζέσι με έναν ανα- στεναγμό. Θεέ και Κύριε, η Τζέσι ήταν τόσο υπέροχη, που δύσκολα θα πίστευε κανείς ότι ήταν κόρη της. Ευτυχώς που είχε καταφέρει, επιτέλους, να βρει ένα αγόρι από τότε που είχαν έρθει στη Φιελμπάκα. Η Μαρί βυθίστηκε στη σεζ λονγκ και έκλεισε τα μάτια, αλλά τα άνοιξε αμέσως μετά. «Γιατί είσαι ακόμη εδώ;» τη ρώτησε. «Μου κρύβεις τον ήλιο. Προσπαθώ να μαυρίσω λίγο. Έχω γύρισμα μετά το μεσημερια- νό και θέλουν να έχω φυσικό μαύρισμα. Η Ίνγκριντ έμοιαζε με μουστοκούλουρο τα καλοκαίρια στο Ντανχόλμεν». «Εγώ…» Η Τζέσι πήγε να πει κάτι, αλλά έπειτα έκανε με- ταβολή και έφυγε. Η Μαρί άκουσε την εξώπορτα να κλείνει με θόρυβο, με πά- ταγο, και χαμογέλασε. Επιτέλους μόνη. Ο Μπιλ Άντερσον άνοιξε το καπάκι του καλαθιού και έβγαλε