Η μάγισσα

C A M I L L A L A C K B E R G 22 της κινηματογραφικής εταιρείας είχαν γεμίσει το ψυγείο της, ανάμεικτη με χυμό ροδάκινου από συσκευασία. Αλλά ας ήταν κι έτσι. Η ίδια άλλωστε είχε απαιτήσει να βρίσκονται όλα τα συστατικά για το κοκτέιλ Μπελίνι στη θέση τους όταν θα έφτα- νε εκεί. Ένιωθε παράξενα που είχε επιστρέψει εδώ. Όχι στο σπίτι της, βέβαια. Διότι αυτό είχε κατεδαφιστεί προ πολλού. Δεν μπορούσε ωστόσο να μην αναρωτηθεί αν τα κακά πνεύματα στοίχειωναν τους ιδιοκτήτες του καινούργιου σπιτιού, το οποίο είχε χτιστεί στο παλιό οικόπεδο, έπειτα απ’ όσα είχαν συμβεί εκεί. Μάλλον όχι. Το κακό πρέπει να είχε ακολουθήσει τους γονείς της στον τάφο. Ήπιε άλλη μια γουλιά Μπελίνι. Αναρωτήθηκε πού να ήταν οι ιδιοκτήτες του σπιτιού όπου βρισκόταν τώρα. Μια εβδομάδα του Αυγούστου με υπέροχο καλοκαιριάτικο καιρό ήταν η κα- τάλληλη εποχή για να χαίρεται κάποιος ένα σπίτι που πρέπει να είχε κοστίσει εκατομμύρια για το χτίσιμο και τη διακόσμηση. Βέβαια δεν ήταν και τόσο συχνά στη Σουηδία. Μάλλον θα άρα- ζαν στο πυργόσπιτό τους στην Προβηγκία, το οποίο είχε εντο- πίσει η Μαρί όταν τους γκούγκλαρε. Οι πλούσιοι δεν έμεναν ικανοποιημένοι εύκολα, μόνο με το καλύτερο. Συμπεριλαμβα- νομένης και της εξοχικής κατοικίας. Μολαταύτα ήταν ευγνώμων που της είχαν νοικιάσει το σπίτι. Έσπευδε αμέσως εδώ μόλις τελείωνε τα καθημερινά γυρίσματα. Ήξερε ότι αυτή η ευλογία δεν θα κρατούσε για πάντα, κάποια μέρα θα συναντούσε ξανά τη Χέλεν, θα θυμούνταν για άλλη μια φορά πόσο σημαντικές ήταν η μια για την άλλη και πόσα είχαν αλλάξει πλέον. Ωστόσο δεν ήταν ακόμη έτοιμη γι’ αυτό. «Μαμά!» Η Μαρί έκλεισε τα μάτια. Από τότε που ήταν νήπιο η Τζέσι, προσπαθούσε να την πείσει να τη φωνάζει με το όνομά της αντί να της κολλάει εκείνη την απεχθέστατη ετικέτα, αλλά δεν το είχε καταφέρει. Η μικρή επέμεινε να τη φωνάζει «μαμά» λες