Η μάγισσα

C A M I L L A L A C K B E R G 20 Η γυναίκα κοιτούσε σαν ερωτοχτυπημένη τη θαμνώδη τρια- νταφυλλιά που είχε βάλει η Σάνα στο καροτσάκι της. Η Σάνα την καταλάβαινε. Οι τριανταφυλλιές είχαν κάτι ιδιαίτερο. Συχνά σύγκρινε ανθρώπους με λουλούδια. Αν η Στέλλα ήταν λουλού- δι, θα ήταν οπωσδήποτε τριαντάφυλλο. Ένα γαλλικό τριαντά- φυλλο. Όμορφο, μαγευτικό, με πολλά στρώματα πετάλων. Η γυναίκα ξερόβηξε. «Όλα εντάξει;» ρώτησε. Η Σάνα κούνησε το κεφάλι, συνειδητοποίησε ότι είχε χαθεί για άλλη μια φορά στις αναμνήσεις της. «Όλα είναι μια χαρά, λίγο κουρασμένη είμαι μόνο. Είναι και η ζέστη…» Η γυναίκα κούνησε καταφατικά το κεφάλι με την αόριστη απάντηση της Σάνα. Όχι, δεν ήταν μια χαρά. Το κακό είχε επιστρέψει. Η Σάνα το ένιωθε το ίδιο έντονα όπως ένιωθε την ευωδιά των τριανταφυλ- λιών. Διακοπές με παιδιά μόνο διακοπές δεν τις λες, σκέφτηκε ο Πάτρικ. Ήταν ένας παράξενος συνδυασμός από κάτι εντελώς υπέροχο και απολύτως κουραστικό. Ειδικά τώρα που είχε και τα τρία, ενώ η Ερίκα έτρωγε μεσημεριανό με την Άννα. Και σαν να ήταν πρωτάρης, τα πήρε και πήγαν κάτω στην παραλία επειδή είχαν αρχίσει να αφηνιάζουν μέσα στο σπίτι. Ήταν ευ- κολότερο να τα καταφέρει να μην τσακώνονται όταν τα απα- σχολούσε με κάτι, είχε ξεχάσει όμως ότι κάτω στην παραλία όλα ήταν δυσκολότερα. Πρώτον έπρεπε να τα προσέχει μην πέσουν και πνιγούν. Το σπίτι τους ήταν στο Σέλβικ, ακριβώς πάνω από την πλαζ, και πολλές φορές ξυπνούσε λουσμένος στον κρύο ιδρώτα επειδή είχε ονειρευτεί πως κάποιο από τα παιδιά το είχε σκάσει και είχε καταλήξει κάτω στη θάλασσα. Έπειτα ήταν η άμμος. Ο Νούελ και ο Άντον το ’χαν κάνει συνήθεια να πετούν άμμο στα άλλα παιδάκια, κάτι που έκανε τους γονείς