Η μάγισσα

H M A Γ Ι Σ Σ Α 17 από το φόρεμα. Η Ερίκα έγειρε μπροστά, κράτησε το πρόσω- πο της μικρής της αδελφής στις παλάμες της και τη φίλησε στο μάγουλο. «Τι ήταν αυτό τώρα;» έκανε έκπληκτη η Άννα. «Σε λατρεύω» είπε η Ερίκα απλώς και σήκωσε το ποτήρι της. «Στην υγειά μας, Άννα. Στη δική σου, στη δική μου και στης τρελής οικογένειάς μας. Για όλα όσα περάσαμε, για όσα ζήσαμε και επειδή δεν έχουμε πια μυστικά μεταξύ μας». Η Άννα ανοιγόκλεισε τα μάτια μερικές φορές και έπειτα σήκωσε το ποτήρι της με την κόκα κόλα και τσούγκρισε με την Ερίκα. «Σ’ εμάς». Για μια στιγμή η Ερίκα νόμισε πως είδε κάτι σκοτεινό στο βλέμμα της Άννας, αλλά έπειτα από ένα δευτερόλεπτο είχε χαθεί. Μάλλον είχε κάνει λάθος. Η Σάνα έσκυψε πάνω από την πασχαλιά και ρούφηξε το άρω- μά της. Δεν την ηρέμησε όπως γινόταν συνήθως. Οι πελάτες κινούνταν γύρω της, σήκωναν γλάστρες και έβαζαν σακιά με χώμα σε καροτσάκια, αλλά εκείνη δεν τους πρόσεχε ιδιαίτερα. Το μόνο που έβλεπε μπροστά της ήταν το ψεύτικο χαμόγελο της Μαρί Βαλ. Δεν μπορούσε να χωνέψει ότι η Μαρί είχε επιστρέψει. Έπει- τα από τόσα χρόνια. Λες και δεν της έφτανε που συναντούσε τη Χέλεν στο χωριό και αναγκαζόταν να τη χαιρετάει. Είχε αποδεχτεί το γεγονός ότι η Χέλεν ζούσε εκεί κοντά, ότι ανά πάσα στιγμή μπορούσε να πέσει πάνω της. Τότε ήταν που έβλεπε την ενοχή στο βλέμμα της Χέλεν, την ενοχή που την κα- τέτρωγε όλο και περισσότερο καθώς περνούσαν τα χρόνια. Αλλά η Μαρί δεν είχε δείξει ποτέ της μεταμέλεια, το χαμογελαστό πρόσωπό της πόζαρε σε όλα τα περιοδικά. Και τώρα είχε επιστρέψει. Η δόλια και πλανεύτρα, η όμορ- φη και γελαστή Μαρί. Ήταν συμμαθήτριες στο σχολείο και όταν