Η ιστορία της Ο

Π Ο Λ Ι Ν Ρ Ε Α Ζ 44 στό βατιστένιο μεσοφόρι, ένα μακρύ φόρεμα, φαρδύ απ’ τη μέση και κάτω, του οποίου το κορσάζ άφηνε τα στήθη, που τα ανασήκωνε ο κορσές, σχεδόν ακάλυπτα κάτω απ’ τη λε- πτή δαντέλα. Το μεσοφόρι ήταν λευκό, ο κορσές και το φό- ρεμα σατινένια, γαλαζοπράσινα, και η δαντέλα λευκή. Όταν η Ο ντύθηκε και ξανακάθισε στην πολυθρόνα της πλάι στο τζάκι, ακόμα πιο ωχρή μες στο απαλόχρωμο φόρεμά της, οι δυο νεαρές γυναίκες, που όλη αυτή την ώρα ήταν σιωπηλές, ετοιμάστηκαν να φύγουν. Ένας από τους τέσσερις άνδρες άρπαξε τη μία καθώς περνούσε από μπροστά του, έγνεψε στην άλλη να περιμένει και, φέρνοντας προς τη μεριά της Ο εκείνη που είχε σταματήσει, την έβαλε να γυρίσει, πιάνο- ντάς τη με το ένα χέρι από τη μέση και σηκώνοντας με το άλλο τη φούστα της, για να δείξει στην Ο, καταπώς είπε, γιατί ήταν ντυμένες με αυτή τη φορεσιά και πόσο σοφά ήταν μελετημένη, προσθέτοντας ότι μπορούσες με μια απλή ζώνη να κρατήσεις ανασηκωμένη τη φούστα όσο ήθελες, πράγμα που επέτρεπε την πρακτική χρήση αυτού που αποκαλυπτό- ταν τοιουτοτρόπως. Άλλωστε, υποχρέωναν συχνά τις γυναί- κες να κυκλοφορούν μες στον πύργο ή στον κήπο με τις φούστες κατ’ αυτό τον τρόπο σηκωμένες, ή από μπροστά, μέχρι τη μέση. Είπαν στη νεαρή γυναίκα να δείξει στην Ο πώς έπρεπε να κρατάει σηκωμένη τη φούστα της: να τη γυ- ρίζει πολλές φορές (σαν μπούκλα τυλιγμένη σε μπικουτί) και να τη συγκρατεί από μια σφιχτή ζώνη, στο μέσον μπροστά, για να αφήνει ελεύθερο το αιδοίο, ή στο μέσον της πλάτης, για να ελευθερώνει τους γλουτούς. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, το μεσοφόρι και η φούστα έπεφταν στο πλάι σχηματίζοντας πλούσιες διαγώνιες πτυχώσεις, ασύμμε- τρες μεταξύ τους. Όπως η Ο, η νεαρή γυναίκα έφερε στους