Η ωραιότερη ιστορία που γράφτηκε ποτέ: 4. Η Αλίκη στη χώρα της βαρεμάρας

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 24 «Τότε ίσως κάποιο ζώο, ένας σκίουρος ή ένας κά- στορας…» Η Άλμπα σήκωσε έναν φθαρμένο τόμο του πρώτου βιβλίου των Χρονικών με τον τίτλο: Το λιοντάρι, η μάγισσα και η ντουλάπα . «Εσύ θα ψάξεις το Παγκανέλ;» «Ναι» απάντησε ο Ντιέγκο, ξεφυλλίζοντας το Ταξίδι στο κέντρο της Γης , στην παλιά έκδοση του παππού του. «Μου μοιάζει γαλλικό. Και δεν το συναντήσαμε στους Τρεις σωματοφύλακες . Βάζω στοίχημα ότι θα το βρω σε κάποιο από τα βιβλία του Ιουλίου Βερν». Για κάμποση ώρα βασίλεψε η σιωπή στη σοφίτα, καθώς είχαν συγκεντρωθεί στην αναζήτηση. Το μόνο που ακουγόταν ήταν ο ψίθυρος από τις σελίδες που γυρνούσαν και ο μακρινός ήχος της γιορτής. «Τζίφος. Δεν είναι εδώ» είπε οΝτιέγκο λίγο αργότερα. Επέστρεψε το βιβλίο στη θέση του και έπιασε μια νεό- τερη έκδοση του Μυστηριώδους Νησιού . «Εσύ πώς πας;» «Είμαι σχεδόν στη μέση του Ταξιδιώτη της Αυγής . Δεν έχω βρει κάτι μέχρι τώρα. Αν και έχω συναντήσει ένα κάρο αστεία ονόματα: Ράμπλμπαφιν, Ρίπιτσιπ, Κο- ριάκιν…» Ξαφνικά, στον κάτω όροφο άναψαν τα φώτα του διαδρόμου και ένα φωτεινό πλαίσιο εμφανίστηκε στην κεκλιμένη οροφή της σοφίτας. ΗΆλμπα και ο Ντιέγκο κοιτάχτηκαν με βλέμμα ένοχο. Έσβησαν τους φακούς