Η ιστορία του μάγου Γκάμλακ 2: Τα αυγά της δράκαινας

Τότε εντόπισα ένα δέντρο, ένα πολύ μεγάλο δέ- ντρο, ένα δέντρο ξερό, γεμάτο μπερδεμένα ξερόκλα- δα. Ένα δέντρο με πολλές θέσεις κατάλληλες για φωλιά. Το τέλειο μέρος. Έφτιαξα μια φωλιά όσο πιο γρήγορα μπορούσα, καταμεσής στην κορφή του δέντρου. Ύστερα κάθισα να γεννήσω τα αυγά μου: ένα, δύο, τρία. Ήταν πρά- σινα στο χρώμα της μέντας και διάστικτα με καφέ κηλίδες. Ακριβώς όπως πρέπει να είναι τα αυγά ενός κορακιού. Ήταν μια ψυχρή χειμωνιάτικη μέρα. Βολεύτηκα προσεκτικά πάνω στα αυγά μου για να τα κρατήσω ζεστά. Τότε, από μακριά, κάποιος στην άλλη άκρη του δάσους φώναξε το όνομά μου: « ΕλΒΕΕΕτικααα! » είπε η φωνή. Ήταν ο Γκάμλακ, βέβαια. Τι να ήθελε; « ΕλΒΕΕΕτικααααααα! » φώναξε πάλι. « Πού είσαι- αιαι; » 20