26 ΣΑΝΟΝ ΜΕΣΕΝΤΖΕΡ σέχω εγώ την αδερφή σου, Φόστερ. Το μέρος που μένω είναι μικρό – και μυρίζει σαν ανάσα σάσκουατς ανακατεμένη με σαπισμένα νύχια ποδιών. Σου εγγυώμαι όμως πως κανείς δεν πρόκειται να μας βρει». Ο Κίφι ζούσε σαν φυγάς από τότε που το έσκασε από τους Αθέατους – και δεν ήταν τόσο χάλια η πρότασή του. Αλλά η Σόφι δεν είχε σκοπό να αφήσει από τα μάτια της την αδερφή της. «Θα έρθει μαζί μου στο Χέιβενφιλντ. Τα υπόλοιπα θα τα κανονίσουμε μόλις φτάσουμε εκεί». «Εμ, εγώ δεν πάω πουθενά με ένα μάτσο αγνώστους» τους πληροφόρησε η αδερφή της. Η τελευταία λέξη πόνεσε τη Σόφι περισσότερο από όσο ήθελε να παραδεχτεί, έβαλε όμως τα δυνατά της να της δώσει σημασία. «Πιστεύεις αληθινά ότι είσαι ασφαλής εδώ; Και οι Αθέατοι να μην ξαναγυρίσουν, μπορεί να γυρίσει η αστυνομία. Θέλεις να καταλήξεις σε κανένα ίδρυμα;» Η αδερφή της δάγκωσε το χείλι, αφήνοντας σημάδια στην απαλή σάρκα. «Και τι θα γίνει με τον Μάρτι και τον Γουάτσον; Ποιος θα τους ταΐζει;» Η Σόφι ένιωσε τα μάτια της να καίνε. «Έχεις ακόμη τον Μάρτι;» Ο μαλλιαρός γκρίζος γάτος κοιμόταν κάθε βράδυ στο μαξιλάρι της και η καρδιά της είχε ραγίσει όταν αναγκάστηκε να τον αφήσει πίσω. Είχε σκεφτεί όμως ότι θα τον χρειαζόταν η οικογένειά της. Και ο Γουάτσον θα πρέπει να ήταν ο σκύλος που είχε ακούσει να γαβγίζει όταν έφτασαν εκεί. Η Σόφι είχε ζητήσει από τα ξωτικά να μεταφέρουν
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=