21 ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ πε να σου το είχα πει – σκόπευα να το κάνω, αλλά ύστερα έγιναν όλα αυτά στη Λουμινάρια και ξεχάστηκα. Η Σόφι έκλεισε τα μάτια κι ευχήθηκε να μπορούσε να βγάλει από τον νου της τις εικόνες από τοίχους που κατέρρεαν. Ωστόσο, οι αναμνήσεις δεν έλεγαν να χαθούν. Μέσα σε μία νύχτα οι Αθέατοι είχαν καταστρέψει το μεγαλόπρεπο, λαμπερό κάστρο των ξωτικών, ενώ η Σόφι, τα μέλη του Συμβουλίου και οι ηγέτες όλων των νοήμονων ειδών βρίσκονταν εκεί για τη Σύνοδο Ειρήνης με τα ογκρ. Οι περισσότεροι από τους ηγέτες κατάφεραν να βγουν σώοι με ασήμαντα μόνο τραύματα και η Λουμινάρια είχε ήδη αρχίσει να χτίζεται ξανά. Τίποτε όμως δεν ήταν ικανό να σβήσει το μήνυμα που είχαν στείλει εκείνη τη μέρα οι Αθέατοι, ούτε να φέρει πίσω τον φυλακισμένο που είχε δραπετεύσει από το μπουντρούμι ή τις ζωές που είχαν χαθεί. Θα το διορθώσω, εντάξει; υποσχέθηκε ο Κίφι. Όλα θα τα διορθώσω. Θα τα «διορθώσουμε», εννοείς, αντέτεινε η Σόφι. ΜΑΖΙ θα τα διορθώσουμε. Αν είχαν μάθει ένα πράγμα από όλες αυτές τις καταστροφές των τελευταίων μηνών, αυτό ήταν ότι κανείς τους δεν έπρεπε να δρα μόνος. Χρειάζονταν οι ικανότητες όλων, οι ιδέες όλων –κι ένα βουνό τύχη– για να τα βγάλουν πέρα με ό,τι κι αν ήταν όλο αυτό. Αυτό σημαίνει πως δε με μισείς; ρώτησε ο Κίφι. Η νοερή φωνή του ακούστηκε πιο αδύναμη αυτή τη φορά, φοβισμένη σχεδόν. Σου το είπα: Ποτέ δεν πρόκειται να σε μισήσω, Κίφι.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=