Οι Φύλακες των Χαμένων Πόλεων 6: Σκοτεινό παρελθόν

16 ΣΑΝΟΝ ΜΕΣΕΝΤΖΕΡ «Δοκίμασέ μας» είπε ο Κίφι. «Θα ξαφνιαζόσουν με όσα μπορούμε να πιστέψουμε ύστερα από τόσον καιρό που κάνουμε παρέα μαζί της». Σκούντησε απαλά τη Σόφι στα πλευρά με τον αγκώνα κι εκείνη ήξερε ότι προσπαθούσε έτσι να διαλύσει την ένταση. Το χιούμορ ήταν ο αγαπημένος τρόπος αντιμετώπισης προβλημάτων του Κίφι. Δεν είχε όμως το κουράγιο να αστειευτεί. Ειδικά όταν η αδερφή της ψιθύρισε: «Ένας από αυτούς με κάποιον τρόπο εξαφανιζόταν συνεχώς. Εμφανιζόταν και χανόταν από τη μια στιγμή στην άλλη». Ο Φιτζ μουρμούρισε κάτι ακατάληπτο. «Αυτός ήταν ο Άλβαρ». «Τον ξέρεις;» «Έχει κάνει πολλά απαίσια πράγματα» πετάχτηκε η Σόφι και κοίταξε τον Φιτζ με ύφος σε-παρακαλώ-μην-πειςπως-είναι-αδερφός-σου. Πολύ αμφέβαλλε αν θα βοηθούσε κάτι τέτοιο την αδερφή της να τους εμπιστευτεί. «Μα πώς εξαφανιζόταν έτσι;» ψιθύρισε η αδερφή της. «Έμοιαζε σχεδόν σαν…» «Μαγικό;» μάντεψε η Σόφι με θλιμμένο χαμόγελο. «Θυμάμαι να σκέφτομαι κι εγώ το ίδιο την πρώτη φορά που το είδα. Είναι όμως αυτό που αποκαλούμε Αερικό. Το μόνο που κάνει είναι να χειρίζεται το φως». «Και τι ήταν αυτό για το διάβασμα της σκέψης;» ρώτησε η αδερφή της. «Κάποιος από αυτούς είπε ότι θα αφουγκραζόταν για τυχόν σκέψεις τριγύρω όσο έψαχνε στο σπίτι, κι άρχισα να σκέφτομαι καλού κακού σκοτάδι και σιωπή».

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=