Άπαιχτοι Ντετέκτιβ - Υπόθεση: Εξαφανισμένα (υπέροχα) αγόρια
20 είναι συνηθισμένο, οι συμμαθητές μου συνηθισμένοι, η γειτονιά μου συνηθισμένη, οι δρόμοι που περπατώ συνη- θισμένοι κι αυτοί. Τώρα είναι η στιγμή που αναρωτιέστε γιατί στο καλό ανοίξατε να διαβάσετε ένα βιβλίο για ένα απλώς συμπα- θητικό κορίτσι που ζει σε μια απλώς συνηθισμένη γειτο- νιά. Αλήθεια Νο 1 ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ ΞΕΓΕΛΟΥΝ! ΓΙ’ ΑΥΤΟ! Πιστέψτε με, το ξέρω καλά, η δουλειά μου είναι αυτή. Είμαι ντετέκτιβ. Γι’ αυτό σας λέω ότι τα πράγματα πολλές φορές δεν εί- ναι όπως φαίνονται. Κι αυτό το βιβλίο είναι μια τέτοια πε- ρίπτωση. Κι εγώ είμαι μια τέτοια περίπτωση. Για την ακρί- βεια, είμαι περιπτωσάρα, όπως λέει κι η γιαγιά μου η Μα- ρία. Ίσως και λίγο ψωνάρα, όπως προσθέτει η μαμά μου η Ελένη χαμογελώντας. Και τώρα ήρθε η ώρα για τα ασυνήθιστα. (Ασυμπάθιστα δεν έχω, μην περιμένετε.) Στο σπίτι μένουμε μόνο τρία κορίτσια. Η γιαγιά μου, η μαμά μου κι εγώ. Χωρίς αδέρφια, χωρίς μπαμπά. Κάπως ασυνήθιστο, ε; Η μαμά είναι αστυνομικός και λείπει τις περισσότερες
Made with FlippingBook
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=