England, England

E N G L A N D , E N G L A N D 21 Άπλωσε το χέρι του στους Εννιά Nανοειδείς Φασίολους Στρογγυλούς του κυρίου Α. Τζόουνς, η μητέρα της χαχά­ νισε και η Μάρθα είπε αρκετά δυνατά, «Όχι». «Εντάξει τότε, Ποντικάκι». Δεν έπρεπε να το κάνει αυτό, ακόμα κι αν δεν το ’κανε για κακό. Δεν ήταν αστείο. O κύριος Α. Τζόουνς ήξερε να κάνει ένα φασόλι να δείχνει τέλειο. Το χρώμα του, οι δια­ στάσεις του, η απαλότητά του. Και τα εννιά φασόλια ήταν ακόμα πιο όμορφα. Στο σχολείο τραγουδούσαν εν χορώ. Κάθονταν τέσσερις, δίπλα δίπλα μες στις πράσινες στολές τους, σαν φασόλια μες στα περικάρπιά τους. Oχτώ πόδια στρογγυλά, οχτώ πόδια κοντά, οχτώ πόδια κάθε ποικιλίας. Η κάθε μέρα ξεκινούσε με τις θρησκευτικές απαγγελίες, παραποιημένες από τη Μάρθα Κοχρέιν. Αργότερα ήρθαν οι ξερές, ιεραρχικές απαγγελίες των μαθηματικών, και οι κουτές απαγγελίες ποιημάτων. Πιο περίεργες και φλογερές κι απ’ τις δύο παραπάνω ήταν οι απαγγελίες ιστορίας. Εδώ τις ενθάρρυναν για επιτακτική, εκτός τόπου, εκδήλωση πίστης στην πρωινή Συνάθροιση. Oι θρησκευτικές απαγγε­ λίες γίνονταν μ’ ένα βιαστικό μουρμουρητό · ενώ στην ιστο­ ρία, η δεσποινίς Μέισον, παχουλή σαν βαρελάκι και οχτα­ κοσίων ετών, τις οδηγούσε στη λατρεία σαν χαρισματική ιέρεια, κρατώντας το τέμπο, καθοδηγώντας τις υμνωδούς. 55 π.Χ. (παλαμάκι, παλαμάκι) Ρωμαϊκή Εισβολή 1066 (παλαμάκι, παλαμάκι) Μάχη του Χέιστινγκς 1215 (παλαμάκι, παλαμάκι) Μάγκνα Κάρτα