England, England

J U L I A N B A R N E S 20 μεγάλα και κάτασπρα που δεν έμοιαζαν αληθινά. Σειρά είχε η Παρέλαση των Ζωντανών, ο Διαγωνισμός Μασκα­ ρέματος και ο Αγώνας Δρόμου Τεριέ. Κάτω απ’ τις καυτές τέντες έβρισκες πίτες από λαρδί, βουτήματα, σταφιδό­ ψωμα και τηγανίτες · σκοτσέζικα βραστά αυγά τυλιγμένα σε κιμά για λουκάνικα και χωρισμένα στα δύο · κουκιά και καρότα μήκους ενός μέτρου, που συναγωνίζονταν το φι­ τίλι του κεριού σε ισχνότητα · γυαλιστερά κρεμμύδια με λυγισμένο λαιμό, δεμένο υποτακτικά με συρματόσχοινο · σύμπλεγμα πέντε αυγών, μ’ ένα έκτο σπασμένο δίπλα τους σ’ ένα πιάτο για τους κριτές · παντζάρια κομμένα για να φανούν κάτι δακτύλιοι σαν των δέντρων. Όμως αν κάτι ξεχώριζε στο μυαλό της, αυτό ήταν τα φασόλια του κύριου Α. Τζόουνς –και αργότερα, κι ακόμα παραπέρα από αργότερα– σχεδόν σαν ιερά λείψανα. Έδιναν κόκκινες καρτέλες για το πρώτο βραβείο, μπλε για το δεύ­ τερο βραβείο, και άσπρες για την τρίτη διάκριση. Όλες οι κόκκινες καρτέλες πήγαν στα φασόλια του κυρίου Α. Τζό­ ουνς. Εννιά Πολυανθείς Φασίολοι Κάθε Ποικιλίας, Εννιά Αναρριχώμενοι Φασίολοι Στρογγυλοί, Εννιά Nανοειδείς Φασίολοι Στρογγυλοί, Εννιά Nανοειδείς Φασίολοι Πλακέ, Έξι Κουκιά Άσπρα, Έξι Κουκιά Πράσινα. Επίσης κέρδισε βραβεία για Έξι Μπιζέλια με το Περικάρπιό τους και για Τρία Καρότα Κοντά, αλλά αυτά την ενδιέφεραν λιγότερο. Διότι ο κύριος Α. Τζόουνς έκανε ένα κόλπο με τα φασόλια του. Τα παρουσίαζε πάνω σε κομμάτια από μαύρο βελούδο. «Δεν είναι σαν βιτρίνα κοσμηματοπωλείου, μικρούλα μου;» είπε ο πατέρας της. «Θέλει κανείς σκουλαρίκια;».