England, England

J U L I A N B A R N E S 16 Τι θα μπορούσε να είναι διαυγέστερο και σταθερότερο στη μνήμη από κείνη τη μέρα στη Ζωοπανήγυρη; Μια μέρα με ανάλαφρασύννεφαπάνωστον καταγάλανο ουρανό.Oι γονείς της την έπιασαν απαλά απ’ τους καρπούς και την ανέβασαν ψηλά στον ουρανό, και το πυκνό γρασίδι ήταν το τραμπολί­ νο στο οποίο προσγειώθηκε. Oι μεγάλες άσπρες τέντες με το ριγέ προστώο, χτισμένες στέρεα σαν πρεσβυτέρια. Ένας ψηλός λόφος από πίσω, απ’ όπου ανέμελα, απεριποίητα ζώα κοίταζαν περιφρονητικά τα παραχαϊδεμένα, χαλινωμένα ξα­ δέρφια τους στην αρένα από κάτω. Η μυρωδιά απ’ την πίσω είσοδο της τέντας με τις μπίρες καθώς ανέβαινε ο υδράργυ­ ρος. Η ουρά για τις χημικές τουαλέτες και η μυρωδιά που δεν διέφερε πολύ. Διακριτικά χαρτονένια σήματα να κρέμο­ νται από κουμπιά καρό πουκαμίσων Bιγιέλα, από λεπτό μάλ­ λινο ύφασμα. Γυναίκες να περιποιούνται στιλπνές κατσίκες, άντρες να επιβαίνουν με καμάρι σε πανάρχαια τρακτέρ, παι­ διά κλαμένα να πέφτουν απ’ τα πόνι, την ίδια ώρα που στο βάθος φιγούρες επιδιόρθωναν γοργά σπασμένους φράχτες. Oι τραυματιοφορείς του ΣενTζον περίμεναν κάποια λιποθυ­ μία, κάποιο μπουρδούκλωμα στα σκοινιά ή κάποια καρδια­ κή προσβολή: περίμεναν κάτι να πάει στραβά. Όμως τίποτα δεν είχε πάει στραβά, όχι εκείνη τη μέρα, όχι στην ανάμνησή της για κείνη την ημέρα. Και είχε κρα­ τήσει τον κατάλογο πολλές δεκαετίες, έχοντας αποστηθίσει το μεγαλύτερο μέρος της περίεργης ποίησής του. Κατάλο­ γος Βραβείων της Περιφερειακής Γεωργικής και Φυτοκο­ μικής Κοινότητας. Καμιά εικοσαριά μόνο σελίδες με κά­ λυμμα από κόκκινο χαρτί, αλλά για κείνη ήταν κάτι πολύ