Ένα δικό της δωμάτιο

ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΔΩΜΑΤΙΟ 27 μια δυο βδομάδες, στον ωραίο οκτωβριάτικο καιρό, χαμένη στις σκέψεις μου. Είχα σκύψει το κεφάλι κάτω από εκείνο το βάρος για το οποίο έκανα λόγο, γυναί­ κες και πεζογραφία, την ανάγκη να καταλήξω σε ένα συμπέρασμα για ένα θέμα που εγείρει κάθε λογής προκαταλήψεις και πάθη. Δεξιά κι αριστερά κάποιοι θάμνοι, χρυσαφένιοι και πορφυροί, έλαμπαν στο χρώμα της φωτιάς, λες και καίγονταν. Στην αντίπερα όχθη, οι κλαίουσες ιτιές θρηνούσαν αιώνια, με τα μαλλιά να πέφτουν στους ώμους τους. Το ποτάμι αντα­ νακλούσε ό,τι διάλεγε απ’ τον ουρανό, τη γέφυρα και τον φλεγόμενο θάμνο, και όταν ο φοιτητής πέρασε κωπηλατώντας με τη βάρκα του μέσα από τις αντανα­ κλάσεις, εκείνες έκλεισαν ξανά, τελείως, σάμπως ο Maries , όπου υπάρχουν οι τέσσερις γυναίκες με το ίδιο όνομα. Αφού εκθέτει τους προβληματισμούς της σχετικά με την αλήθεια του «Εγώ» στην αφήγηση, η Γουλφ υιοθετεί τη Μέρι Μπίτον ως αφηγήτρια. H Μέρι Σίτον είναι φίλη της, στο φανταστικό κο- λέγιο γυναικών Φέρναμ, ενώ η Μέρι Καρμάικλ αναφέρεται ως φανταστική νέα συγγραφέας ενός επίσης φανταστικού βιβλίου. H Μέρι Χάμιλτον είναι η μόνη που δεν αναφέρεται, αλλά σύμ- φωνα με το The Cambridge Introduction to Virginia Woolf (Jane Goldman, Cambridge University Press, 2006) κάποιοι μελετητές αποδίδουν τα αρχικά και καταληκτικά σχόλια της Γουλφ στην «αφηγήτρια» Μέρι Χάμιλτον.