Η εκδίκηση

15 Η Ε Κ Δ Ι Κ Η Σ Η μαύρους στροβίλους των κυμάτων. «Καλά που μας το είπατε». Ο Κάρδαρ χτύπησε την τσέπη του τζάκετ του. «Λογικά, δεν θα τα χρειαστούμε. Μια βδομάδα είναι, κάπως θα τη βγάλου- με. Θα σας περιμένουμε εδώ στην προβλήτα, όπως τα συμφω- νήσαμε». «Να έχετε υπόψη σας ότι δεν θα μπορέσω να ξεκινήσω αν έχει μεγάλη κακοκαιρία. Σ’ αυτή την περίπτωση, θα έρθω αμέσως μόλις κόψει λιγάκι. Αν δείτε ότι έχει παλιόκαιρο, δεν είναι ανάγκη να στηθείτε εδώ να με περιμένετε, θα ανεβώ εγώ ως το σπίτι να σας πάρω. Δεν μένεις για πολύ εδώ έξω με αέρα και κρύο». Ο καπετάνιος γύρισε το κεφάλι του και κοί- ταξε προς το άνοιγμα του φιόρδ. «Η πρόγνωση του καιρού είναι καλή, όμως πολλά μπορεί ν’ αλλάξουν σε μια βδομάδα. Δεν θέλει και πολύ για να τραμπαλίζεται η βάρκα μου σαν καρυδότσουφλο, γι’ αυτό ας ελπίσουμε πως δεν θα σηκώσει τρικυμία». «Πόσο άσχημος πρέπει να είναι ο καιρός δηλαδή για να σας εμποδίσει να ξεκινήσετε;» Η Κάτριν προσπάθησε να κρύψει τον εκνευρισμό της. Γιατί δεν τους τα είχε πει όλα αυτά προτού κανονίσουν μαζί του; Ίσως έπρεπε να είχαν νοικιάσει μεγαλύ- τερη βάρκα. Τη στιγμή που το σκέφτηκε, συνειδητοποίησε πως και να ήθελαν δεν θα μπορούσαν. Μεγαλύτερη βάρκα θα είχε κοστίσει πολύ περισσότερο. «Αν έχει πολύ κύμα στα ανοιχτά, δεν θα το ρισκάρω». Ο καπετάνιος κοίταξε πάλι προς την μπασιά του φιόρδ και έδει- ξε το νερό με μια κίνηση του κεφαλιού. «Αν είναι λίγο χειρό- τερα απ’ ό,τι είναι τώρα, δεν θα ξεκινήσω». Στράφηκε προς τους επιβάτες του. «Πρέπει να φύγω» είπε και άρχισε να ξε- φορτώνει πάλι δίνοντας στον Κάρδαρ ένα από τα στρώματα που ήταν πάνω πάνω. Σχημάτισαν αλυσίδα και έπιασαν να αδειάζουν τη βάρκα από κούτες, γλάστρες, καυσόξυλα, εργα- λεία και μαύρες σακούλες σκουπιδιών γεμάτες με μη εύθραυ- στα αντικείμενα και να τα αραδιάζουν στην προβλήτα. Η Κά-