Η εκδίκηση

14 Y R S A S I G U R D A R D O T T I R , Κάρδαρ άρχισε να κάνει εμβριθείς υπολογισμούς, αυξάνοντας την τιμή διανυκτέρευσης, αλλά και τον αριθμό των πελατών που θα μπορούσε να φιλοξενήσει το παλιό διώροφο σπίτι, κάθε φορά που άνοιγε τον πίνακα του Excel στον υπολογιστή του. Αν μη τι άλλο, θα είχε ενδιαφέρον για την Κάτριν να δει τον χώρο με τη δική της ματιά, ώστε να καταλάβει πού ακριβώς σκόπευε να βολέψει ο Κάρδαρ τόσο κόσμο. Η Κάτριν σηκώθηκε από το σακί με τα ξύλα και κοίταξε πάνω προς το χωριό. Σε μια από τις πανοραμικές φωτογραφίες που είχε τραβήξει ο Κάρδαρ, το σπίτι φαινόταν να βρίσκεται στο τέρμα του χωριού και αρκετά ψηλότερα, οπότε λογικά θα έπρεπε να φαίνεται από την ακτή. Κι αν είχε καταρρεύσει στο μεταξύ; Είχαν περάσει σχεδόν δύο μήνες από το αναγνωριστι- κό ταξίδι του Κάρδαρ και της Λιβ και στην περιοχή η βαριά κακοκαιρία ήταν ο κανόνας. Πάνω που ήταν έτοιμη να τους προτείνει να το τσεκάρουν προτού ξαναφύγει η βάρκα, ο κα- πετάνιος, έχοντας προφανώς αρχίσει να φοβάται ότι θα χρεια­ ζόταν να τους βγάλει από τη βάρκα σηκωτούς, είπε: «Τουλά- χιστον είστε τυχεροί με τον καιρό». Κοίταξε τον ουρανό. «Αν και μπορεί ν’ αλλάξει, παρά την καλή πρόγνωση. Πρέπει να είστε προετοιμασμένοι για όλα». «Είμαστε. Κοιτάξτε όλα αυτά τα πράγματα που έχουμε φέρει». Ο Κάρδαρ χαμογέλασε και στη φωνή του επέστρεψε ένα ίχνος σιγουριάς. «Νομίζω ότι το μόνο που έχουμε να φο- βηθούμε είναι οι θλάσεις μυών». «Εσείς ξέρετε καλύτερα». Ο καπετάνιος δεν επέμεινε, σή- κωσε απλώς μια κούτα και την άφησε στην αποβάθρα. «Ελπί- ζω τα κινητά σας να είναι φορτισμένα. Σήμα έχει μόνο αν ανεβείτε στην κορυφή εκείνου του λόφου. Εδώ κάτω μην μπεί- τε καν στον κόπο να δοκιμάσετε». Ο Κάρδαρ και η Κάτριν κοίταξαν ταυτόχρονα προς τον λόφο, που στα δικά τους μάτια φάνταζε μάλλον με μικρό βου- νό. Η Λιβ ούτε που σήκωσε τα μάτια της, κοίταζε ακόμη τους