Η εκδίκηση

17 Η Ε Κ Δ Ι Κ Η Σ Η φερμένοι σ’ αυτό το περιβάλλον. «Να, ήδη φαίνεται καλύτερα, το πουλάκι μου». Τα λόγια του δεν κατάφεραν να τους φτιά- ξουν το κέφι –αν ήταν αυτή η πρόθεσή του– και η Κάτριν αναρωτήθηκε πώς τους έβλεπε στ’ αλήθεια: ένα ζευγάρι από το Ρέικιαβικ, τριαντάρηδες και οι δύο, η γυναίκα δασκάλα, ο άντρας πτυχιούχος διοίκησης επιχειρήσεων, φανερά άμαθοι σε κάθε είδους σωματική ταλαιπωρία, για να μην αναφέρουμε την τρίτη της παρέας, που με το ζόρι κρατούσε όρθιο το κεφά- λι της. «Όλα θα πάνε καλά» επανέλαβε ξερά ο καπετάνιος, χωρίς να το πολυπιστεύει. «Μόνο μην αργήσετε να ανεβάσετε τα πράγματα στο σπίτι. Θα σας πιάσει το σκοτάδι». Ο δυνατός αέρας έριξε μια πυκνή τούφα από τα ξεχτένιστα μακριά μαλλιά της Κάτριν πάνω στο πρόσωπό της. Με όλη εκείνη τη φούρια να μην ξεχάσουν τίποτε από τον κατάλογο με τα υλικά για τις επισκευές, δεν είχε πάρει μαζί της λαστιχάκια για τα μαλλιά. Και η Λιβ ισχυρίστηκε ότι είχε ένα και μοναδικό, αυτό με το οποίο είχε ήδη πιάσει τα μαλλιά της στο ταξίδι με τη βάρκα, για να μην της πέφτουν στο πρόσωπο όποτε έκανε εμε- τό. Η Κάτριν χτένισε τα μαλλιά της προς τα πίσω με τα δάχτυ- λα, αλλά ο δυνατός αέρας αμέσως τα ανακάτωσε ξανά. Αλλά και του Κάρδαρ τα μαλλιά δεν ήταν σε καλύτερη κατάσταση, κι ας ήταν πολύ πιο κοντά από τα δικά της. Τα αρβυλάκια τους φαίνονταν αγορασμένα ειδικά για το ταξίδι, και τα χοντρά αντι- ανεμικά παντελόνια και τα τζάκετ τους, αν και δεν ήταν ολοκαί- νουργια, θα μπορούσαν κάλλιστα να είναι· ήταν γαμήλιο δώρο των αδελφών του Κάρδαρ και ήταν η πρώτη φορά που δινόταν η ευκαιρία στο ζευγάρι να τα χρησιμοποιήσει. Το κατάλευκο κοστούμι του σκι της Λιβ ήταν αγορασμένο σε ένα ταξίδι στην Ιταλία και ταίριαζε στο τωρινό περιβάλλον όσο και ένα μπουρ- νούζι μπάνιου. Ήταν επίσης φανερό, από το άσπρο δέρμα τους, ότι δεν ήταν λάτρεις της υπαίθρου. Ευτυχώς τουλάχιστον που ήταν και οι τρεις τους σε καλή φυσική κατάσταση, από τις πολ- λές ώρες στο γυμναστήριο, αν και η Κάτριν υποψιαζόταν ότι η