Βρόμικη σάρκα

P E D R O J U A N G U T I É R R E Z 14 κτήτη. Με συγχωρείτε για την παρεξήγηση την προηγούμενη φορά. Είναι που… είμαι μόνος στη Μαδρίτη. Μην το πάρετε στραβά, δεν είμαι αγενής. Αλλά θα ήθελα να μιλήσω μαζί σας. Δεν έχω κακή πρόθεση. Είμαι τίμιος άνθρωπος». Εκείνη του είπε ντροπαλά: «Δέχομαι τη συγγνώμη σας. Μπορείτε να με επισκεφθείτε στην οικία μου». Και λίγες μέρες αργότερα επισκέφθηκε την οικία της, για να γνωρίσει και να υποβάλει τα σέβη του στους γονείς της. Η Λουθία ήταν δεκαοχτώ χρονών. Ο Φελίπε είκοσι εννέα. Κατα­ γόταν από ένα χωριό κοντά στη Βαρκελώνη και είχε αποφασί­ σει να δουλέψει για ένα διάστημα στο κατάστημα του θείου του στη Μαδρίτη και να μάθει τη δουλειά. Μετά από μερικές επισκέψεις, μίλησε και πάλι με τον πατέρα της και του ζήτη­ σε το χέρι της. Σ’ εκείνη εκμυστηρεύτηκε το σχέδιό του: «Εάν όλα πάνε καλά, του χρόνου θα πάω στην Κούβα. Μην το πεις στους γονείς σου. Ούτε σε κανέναν άλλο. Είναι μυστι­ κό». «Θα πήγαινες μόνος; Θα με εγκατέλειπες;» «Δεν ήθελα να πω αυτό. Μαζί θα πάμε. Και οι δύο, φυσικά. Πάντα μαζί. Αλλά δεν πρέπει να το πεις σε κανέναν. Είναι το μυστικό μας. Έχω έναν θείο στην Κούβα. Δεν έχει παιδιά και μου έγραψε ότι, αν θέλω να πάω, μπορεί να μου δώσει δουλειά στο κατάστημά του με τα υφάσματα». Η Λουθία δεν πήρε ποτέ αυτή την ιδέα στα σοβαρά. Σκέ­ φτηκε ότι ήταν μια τρέλα και ότι θα την ξεχνούσε. Κι έτσι ετοίμασαν τον γάμο. Η μητέρα της ήθελε να παντρευτούν στην εκκλησία του Σαν Αντρές, αλλά η Λουθία από μικρή πίστευε πολύ στην Παναγία, και συγκεκριμένα στη Βίρχεν ντε λα Πα