231 Δεύτερο Μέρος: 10+1 Big Bangs έτσι θα γίνει. Ο δίσκος «πούλησε τρελά».64 Μέσα στους πρώτους έξι μήνες το Περιβόλι πουλάει 25.000 αντίτυπα μόνο στην Αθήνα.65 Μόλις έναν χρόνο μετά την επιστροφή του ο Σαββόπουλος βρίσκεται στην κορυφή. Όπως σημειώνει τότε μια δημοσιογράφος, έχει γίνει πια «του συρμού, όπως περίπου οι σταρ του κινηματογράφου και οι λαϊκοί τραγουδιστές».66 Την εξέλιξη αυτή θα την αφηγηθεί και ο ίδιος επιγραμματικά στην εισαγωγή του τραγουδιού του Ολαρία Ολαρά, στον δίσκο Δέκα χρόνια κομμάτια, το 1975: «Εργοστάσιο στο Μιλάνο. Επιστροφή άρον άρον, αλλά και χαρά και εργασία και τεράστια επαγγελματική επιτυχία. Γκραν σουξέ». Πέρα όμως από την εμπορική επιτυχία, το Περιβόλι του τρελλού θεωρείται σταθμός στην ελληνική μουσική. Η κριτική τον αποθεώνει: «Μια εκπληχτική επιτυχία είχε το περίφημο Περιβόλι του ιδιόρρυθμου Διονύση Σαββόπουλου. Μια ποπ αντίληψη της ζωής, ένας δυνατός γρήγορος στίχος, μια αφοπλιστική ειλικρίνεια, ένας δυναμικός ρεαλισμός καλύπτουν τον δίσκο, ενώ η βραχνή, ειρωνική φωνή του Σαββόπουλου μας βάζει συχνά αντιμέτωπους μιας σπάνιας εμπειρίας. Το τραγικό στοιχείο αυτών των τραγουδιών, έτσι όπως απευθύνονται στον σκεπτόμενο, νέο άνθρωπο, αναδιπλώνεται μελωδικά και ρυθμικά απ’ τον θαυμάσιο ποπ τροβαδούρο».67 Ο δίσκος αυτός ανοίγει νέους μουσικούς δρόμους και χαράσσεται ανεξίτηλα στο μυαλό πολλών από τους ακροατές του. «Ο πρώτος ελληνικός δίσκος που έφερε ο αδερφός μου στο σπίτι, όταν ήμουν γύρω στα 12, ήταν το Περιβόλι του τρελλού. Με συγκλόνισε και με σημάδεψε για πάντα. Αυτός ο δίσκος μαζί με κάποιους άλλους των Beatles, των Stones και του Dylan ήταν ο λόγος που ζήλεψα και ήθελα να μάθω κι εγώ κιθάρα και να γράψω τραγούδια» θα διηγηθεί αργότερα ο Νίκος Πορτοκάλογλου.68 Η επιτυχία του δίσκου τροφοδοτεί τις ζωντανές του εμφανίσεις με νέα ενέργεια. Το πλήθος που κατακλύζει το Ροντέο είναι πια ετερόκλητο και δημιουργεί μια πρωτόγνωρη ατμόσφαιρα που θα περιγράψει ο Γιάννης Πετρίτσης στο περιοδικό Επίκαιρα στα τέλη Νοεμβρίου του 1970 ως εξής: Είχα την τύχη να βρεθώ στο νησί Ουάιτ, όπου τον περασμένο Αύγουστο διοργανώθηκε το παγκόσμιο ετήσιο φεστιβάλ «ποπ» μουσικής, με συμμετοχή όλων των γνωστών «τοπ» συγκροτημάτων και τραγουδιστών, και δεν φαντάστηκα ποτέ πως θα μπορούσε να υπάρχη ανάλογη ατμόσφαιρα πανζουρλισμού, τρέλλας και ρυθμικής πανδαισίας στη μικρή και κάπως απομακρυσμένη από όλα τούτα πατρίδα μας. Κι όμως το τελευταίο Σάββατο, κάπου εκεί στην πλατεία Βικτωρίας, ακούγοντας τον Διονύση Σαββόπουλο και την παρέα του, ένοιωσα 64 Σαββόπουλος (2025), 167. 65 Ψυχαγωγία, 20 Ιανουαρίου 1970. 66 Μανασίδου (1970). 67 Χρονικό (1970), 103. 68 Νίκος Πορτοκάλογλου (2025).
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=