Από τον Όθωνα στον Χαρίλαο Τρικούπη

Ο ΚΌΣΜΟΣ ΤΗΝ ΕΙΚΟΣΑΕΤΊΑ 1860-1880 37 εμποδίσει. Η Πρωσία ήταν αδιάφορη για την εξέλιξη αυτή, η Γαλλία ήταν ανήμπορη να αντιδράσει, η Αυστρία είχε ανέβει στο «άρμα» του Μπίσμαρκ και η Μεγάλη Βρετανία δεν ήταν διατε- θειμένη να αντιμετωπίσει μόνη της τη Ρωσία. Συνάμα, εκείνη τη χρονική περίοδο άρχισε να ενισχύεται η ιδέα του πανσλαβισμού με ηγέτιδα δύναμη τη Ρωσία, που αποσκοπούσε στον έλεγχο των Βαλκανίων και στην έξοδο του ρωσικού στόλου (εμπορικού και πολεμικού) στη Μεσόγειο. Η υπό σύσταση Ιταλία Το 1860, η Ιταλική χερσόνησος ήταν διαιρεμένη σε 10 σχεδόν αυτόνομα και ημιαυτόνομα κρατίδια. Ο πυρήνας του μελλοντικού ιταλικού κράτους ήταν το Βασίλειο της Σαρδηνίας, που περιε- λάμβανε το ομώνυμο νησί και το Πεδεμόντιο με πρωτεύουσα το Τορίνο. Στον θρόνο του βασιλείου βρισκόταν ο Βιτόριο Εμανουέ­ λε από τον οίκο της Σαβοΐας, έχοντας ως πρωθυπουργό τον ιδρυτή του ιταλικού Φιλελεύθερου Κόμματος Καμίλο Μπένσο, κόμη του Καβούρ. Οι πρώτες περιοχές που ενοποιήθηκαν με το Βασίλειο της Σαρδηνίας ήταν η Λομβαρδία (1859) και η Τοσκά- νη (1860). Τότε, ο βασιλιάς της Γαλλίας Ναπολέων Γ΄ υποστή- ριζε το όραμα του Βιτόριο Εμανουέλε για μια ενοποιημένη Ιταλία, αποβλέποντας στον περιορισμό της αυστριακής κυριαρχίας. Αντιστοίχως, το Λονδίνο επιθυμούσε αυτή την εξέλιξη ως αντι- στάθμισμα στην επεκτατική πολιτική της Γαλλίας. Έτσι, ο Βιτόριο Εμανουέλε και ο Καμίλο Μπένσο κάλεσαν τον επαναστάτη Τζου- ζέπε Γκαριμπάλντι να ηγηθεί της στρατιωτικής δράσης, έχοντας στο πλευρό του τον Φραντσέσκο Κρίσπι. Τον Οκτώβριο του 1860, το Βασίλειο των Δύο Σικελιών (της Σικελίας και της Νάπολης) ενσωματώθηκε σε αυτό της Σαρδηνίας.