Από τον Όθωνα στον Χαρίλαο Τρικούπη

Ο ΚΌΣΜΟΣ ΤΗΝ ΕΙΚΟΣΑΕΤΊΑ 1860-1880 35 σκευάζει πολεμικά πλοία στα ναυπηγεία του Λίβερπουλ για λο- γαριασμό της. Οι Βόρειοι πληροφορήθηκαν το γεγονός και απεί- λησαν με πόλεμο τη Μεγάλη Βρετανία, ο οποίος ουσιαστικά συ- νίστατο σε αντίποινα προς τον βρετανικό Καναδά. Φαινομενικά, το Λονδίνο υποχώρησε στις απαιτήσεις της Ουάσινγκτον, αλλά κρυφά έδωσε εντολή στο νεότευκτο καταδρομικό «Αλαμπάμα» να δράσει υπέρ των Νοτίων. Πράγματι, τα επόμενα δύο έτη, το θρυ- λικό πλοίο βύθισε περίπου 250 σκάφη των Βορείων (1862-1864). Στα εσωτερικά ζητήματα της Γηραιάς Αλβιώνας, το 1867 θε- σπίστηκε ένας νέος νόμος για τη διεύρυνση του εκλογικού σώ- ματος, ώστε να ικανοποιηθεί η έντονη απαίτηση των ριζοσπαστών σοσιαλιστών και των εργατών. Ακολούθως καθιερώθηκε η υπο- χρεωτική Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση για όλους τους Βρετανούς, η οποία πλέον θα ελεγχόταν από το κράτος και όχι από την Εκκλησία (1870). Το σκεπτικό για την επιβολή της υποχρεωτικής βασικής εκπαίδευσης των Βρετανών ήταν ότι, εφόσον το εκλο- γικό σώμα είχε διευρυνθεί, δεν έπρεπε να παραμείνει αμόρφω- το, ώστε να μη χειραγωγείται εύκολα από τους δημαγωγούς πο- λιτικούς. Επιπλέον, η εκρηκτική βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας απαιτούσε πλήθος εργατών, οι οποίοι όμως έπρεπε να είναι κατάλληλα εκπαιδευμένοι για να χειρίζονται τα νέας τεχνο- λογίας μηχανήματα. Όσον αφορά το διαχρονικά ακανθώδες ζήτημα της Ιρλανδίας, ολοκληρώθηκε ο διαχωρισμός του κράτους από την Εκκλησία, αφού οι περισσότεροι Ιρλανδοί ήταν ρωμαιοκαθολικοί στο δόγ- μα (εκτός των βόρειων περιοχών) και κατέβαλλαν φόρους στην Αγγλικανική Εκκλησία. Εκείνη τη χρονική περίοδο έδρασε ο περιβόητος Ιρλανδός Τσαρλς Μπόικοτ, διαχειριστής των αγγλι- κής ιδιοκτησίας κτημάτων στην Ιρλανδία. Επρόκειτο για έναν σκληρό επιστάτη, στον οποίο κανείς συμπατριώτης του δεν μι-