Γενεύη, Μέγαρο των Εθνών,τρία χρόνια νωρίτερα 19 ρώσει την απώλεια της αμερικανικής υποστήριξης. Και όμως: στους μήνες που προηγήθηκαν, όλοι σχεδόν οι κορυφαίοι Ευρωπαίοι πολιτικοί –με πρώτη την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν– δεν έπαψαν να επαναλαμβάνουν πως «όταν οι Ηνωμένες Πολιτείες αποσυρθούν, θα έρθει η ώρα της Ευρώπης». Η στιγμή αυτή ήρθε, μόνο και μόνο για να επιβεβαιώσει πως επρόκειτο για λόγια του αέρα· όπως άλλωστε συνέβαινε επί τρία χρόνια πολέμου. Η οικονομική κατάσταση στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες είναι ήδη τόσο επιβαρυμένη, ώστε οι κυβερνήσεις διστάζουν να ζητήσουν νέες θυσίες από τους πολίτες τους για νέες δαπάνες υπέρ της Ουκρανίας. Παράλληλα, ο φόβος ότι θα χρειαστεί να υποδεχθούν ακόμα περισσότερους Ουκρανούς πρόσφυγες έχει έντονη επίδραση στην κοινωνία, σε πολλές περιοχές. Οι πολιτικοί ανησυχούν για πιθανή περαιτέρω άνοδο της ακροδεξιάς και των λαϊκιστικών αριστερών κομμάτων, τα οποία κερδίζουν έδαφος αποδομώντας τα επιχειρήματα περί ευρωπαϊκής βοήθειας προς την Ουκρανία. Υπ’ αυτές τις συνθήκες, ο Ουκρανός πρόεδρος δεν έχει άλλη επιλογή από το να αποδεχθεί την έναρξη συνομιλιών για κατάπαυση του πυρός με τη Ρωσία. Τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων παρουσιάζονται στη διεθνή κοινή γνώμη ως «Ειρήνη της Γενεύης», στην πραγματικότητα όμως πρόκειται για «Συνθηκολόγηση της Γενεύης». Η Ουκρανία δεν υποχρεώνεται απλώς να παραδώσει de facto πάνω από το είκοσι τοις εκατό της επικράτειάς της· υποχρεώνεται επίσης να ενσωματώσει στο Σύνταγμά της μια μόνιμη ρήτρα ουδετερότητας, η οποία αποκλείει κάθε ενδεχόμενο ένταξης στο ΝΑΤΟ. Σε αντάλλαγμα συμφωνείται ένα πρόγραμ
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=