ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙΣ 19 μνηση από τα παιδικά του χρόνια: να περπατάει ξυπόλυτος στην κουζίνα της γιαγιάς του κρατώντας το χέρι της μητέρας του. Είδε και πάλι την ποδιά της γιαγιάς του και βίωσε «την αίσθηση της στρογγυλότητας των πελμάτων μου». Όλα αυτά μοιάζουν βγαλμένα από τις σελίδες του Προυστ. Υπήρχαν όμως και φορές που ένας «καταρράκτης» αναμνήσεων τον κατέκλυζε χωρίς να έχει μεσολαβήσει κάποιο συγκεκριμένο αισθητηριακό ερέθισμα: Μια μέρα θυμήθηκε με κάθε λεπτομέρεια μια οικογενειακή επίσκεψη στην Έκθεση του Μόντρεαλ το 1967, όταν ήταν τριών ετών. Επιπλέον, και μάλλον παράδοξα, αποδείχτηκε ότι η καθημερινή του μνήμη βελτιώθηκε μετά το εγκεφαλικό. Ανακάλυψε επίσης ότι μπορούσε να καταστείλει οικειοθελώς τις κρίσεις ΙΑΜ, εάν το επέλεγε. Ένας τέτοιος διακόπτης απενεργοποίησης προφανώς θα ήταν μεγάλη ανακούφιση για όσους υποφέρουν από το σύνδρομο. Πες ότι έγραφες την αυτοβιογραφία σου· θα μπορούσες να κάνεις μια παύση και να επεξεργαστείς τον καταιγισμό των πληροφοριών με τον οποίο θα σε βομβάρδιζε ο εγκέφαλός σου καθώς θα προχωρούσες. Και ίσως με τον καιρό βρεθεί ένας διακόπτης ενεργοποίησης και μπορείς να έχεις πρόσβαση σε όλο το περιεχόμενο του παρελθόντος σου, όποτε θέλεις και όπως θέλεις. Ένα ερώτημα: Θα ήθελες να γνωρίζεις τα πάντα για τον εαυτό σου; Είναι καλή ή κακή ιδέα; Κι αυτό το ερώτημα μας οδηγεί στο επόμενο. Είναι σωστό να αναφερόμαστε σ’ αυτόν τον οπτικό καταρράκτη από όλες τις πίτες που έχεις φάει στη ζωή σου ως «ανα-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=