JULIAN BARNES 18 αντάμειβε επειδή θυμόταν κάθε πράξη που είχαμε τελέσει, κάθε σκέψη και κάθε συναίσθημα που μας διακατείχε. Αν και πολλοί εξακολουθούν να πιστεύουν ότι μετά τον θάνατό τους τους περιμένει η Ημέρα της Κρίσεως, τώρα υπάρχει μια ανταγωνιστική προθανάτια κρίση, η οποία έχει επικαιροποιηθεί και εκκοσμικευτεί. Ο κατάλογος των αμαρτιών μας δεν είναι χαραγμένος στις μνημειώδες δέλτους του Αγίου Πέτρου, αλλά βρίσκεται μέσα στον ίδιο μας τον εγκέφαλο. Ενδεχομένως το μόνο που θα χρειαζόταν θα ήταν μια ομάδα νευρολόγων που θα ανακάλυπτε το κλειδί. Αλλά τότε ποιος θα έπαιζε τον ρόλο του Θεού; Σίγουρα όχι ο επικεφαλής χειρουργός· αυτός θα ήταν απλώς ένας εξειδικευμένος διαμεσολαβητής. Οπότε οι μόνοι κριτές θα απομέναμε εμείς – κι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στην αυτοεπιδοκιμασία, στην αυτοεπιείκεια. Εκτός και αν, αντιθέτως, μας υποχρέωνε να ωριμάσουμε. Έψαξα κι έμαθα περισσότερα για την περίπτωση του άντρα που θυμόταν κάθε πίτα που είχε φάει στη ζωή του. Οι ΙΑΜ του άρχισαν να εμφανίζονται εννέα μήνες μετά το εγκεφαλικό επεισόδιο και η χρονική τους διάρκεια κάλυπτε ολόκληρη τη ζωή του, από τον πρώτο χρόνο της (τον οποίο υποτίθεται ότι δεν είμαστε σε θέση να ανακαλέσουμε) έως σήμερα. Αυτό που τις πυροδοτούσε μπορούσε να είναι η αφή, η όσφρηση, η γεύση ή η όραση. Σε μια περίπτωση η μυρωδιά της φρέσκιας ζύμης ξύπνησε μέσα του μια ανά-
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=