JULIAN BARNES 12 προσέδιδε μια χροιά πατριωτισμού στην ηδονή.) Και μια περίπτωση που θυμάμαι ιδιαίτερα ήταν εκείνη ενός άντρα στον λαιμό του οποίου είχε προσαρμοστεί ένας σωλήνας τραχειοστομίας. Όταν πήγε για έλεγχο, οι γιατροί προβληματίστηκαν από κάποιες κιτρινωπές κηλίδες γύρω από την οπή στην οποία ήταν στερεωμένος ο σωλήνας. Αποδείχτηκε ότι ο ασθενής ήταν αμετανόητος καπνιστής, που, ανήμπορος να καπνίσει πλέον από το στόμα, ανακάλυψε ότι, αν έβγαζε τον σωλήνα, το τσιγάρο εφάρμοζε τέλεια στο άνοιγμα. Το μόνο που είχε να κάνει ήταν να το ανάψει και να φουσκώσει τα πνευμόνια του. Οι άντρες (και οι περισσότερες απ’ αυτές τις αλλόκοτες δραστηριότητες είναι ανδρικής επινόησης) αποδεικνύονται πολύ ευρηματικοί, έστω και αν –ή μάλλον ιδιαίτερα όταν– αυτό δεν αποβαίνει προς όφελός τους. Το πιο πρόσφατο απόκομμα που μου έστειλε η δρ Τζάκι είχε, προσφυέστατα, λογοτεχνικό τίτλο: «Προυστ και μαντλέν: μαζί στον θάλαμο». Όπως ήταν αναμενόμενο, συνέχισα να διαβάζω. «Θα θυμάστε πως η Μαντλέν δεν ήταν ο έρωτας της ζωής του Προυστ, αλλά ένα μπισκότο που, όταν το βουτούσες στο τσάι, δημιουργούσε μια ακούσια αυτοβιογραφική ανάμνηση (Involuntary Autobiographical Memory, στο εξής IAM)». Πηγή αυτής της αναφοράς ήταν ένα άρθρο στο περιοδικό Neurology Clinical Practice με θέμα έναν σαρανταπεντάχρονο άντρα που είχε υποστεί αιμορραγικό αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο εντοπισμένο στον θάλαμο. Οι συνέπειες ήταν πολύ πιο ακραίες και ιδιάζουσες από το ήπιο ρίγος που αισθάνθηκε ο Προυστ
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=