10 «Τριάντα δευτερόλεπτα μέχρι να έρθω προς το μέρος σου. Έχε τον νου σου». «Το μόνο που έχω στον νου μου είσαι εσύ…» Έκλεισα το ακουστικό, μόλις βεβαιώθηκα ότι είχε σταματήσει να μιλάει. Έξι μήνες είχαν περάσει, κι αυτός ακόμη με φλέρταρε. Λες και δεν είχε φυλαγμένη στην άκρη μια ευχή με την οποία θα μπορούσε να με καταστρέψει, μια ευχή που είχε το ελεύθερο να χρησιμοποιήσει ανά πάσα στιγμή και ώρα. Νόμιζα ότι θα κουραζόταν να παίζει αυτό το παιχνίδι, μετά τους πρώτους κάνα δυο μήνες της συνεργασίας μας, ωστόσο όσο πιο ψυχρή γινόμουν εγώ απέναντί του τόσο πιο σταθερά συνέχιζε εκείνος την πολιορκία του. Κι αυτό έφτανε και περίσσευε για να με βγάλει εκτός εαυτού. Έφτανε και περίσσευε για να μου κάνει κομμάτια την καρδιά. Έπρεπε να το ξεφορτωθώ αυτό το αγόρι, πριν με καταστρέψει με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Η «Έκρηξη» τελείωσε με μια έκρηξη από κομφετί και σερπαντίνες πάνω από το στάδιο. Η σκηνή βυθίστηκε στο σκοτάδι και, λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ο σωσίας του Σεντ Σάντι είχε πάρει τη θέση του, ενώ ο αληθινός Σεντ Σάντι είχε κατέβει από τη σκηνή περιτριγυρισμένος από μια ομάδα ενδυματολόγων, μακιγέρ και βοηθών. Φορώντας το χαρακτηριστικό μπουφάν των μηχανικών σκηνής και κρατώντας το αγαπημένο ενεργειακό ποτό του Σάντι στο χέρι, γλίστρησα κι εγώ ανάμεσα στην ομάδα. Πριν καλά καλά το καταλάβω, βρισκόμασταν στο βάθος των παρασκηνίων. Στο καμαρίνι, ο Σάντι μού έδωσε γρήγορα πίσω το ενεργειακό ποτό, ενώ δύο μέλη της ομάδας του άρχισαν να
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=