Ανάμεσα στα δάση και τα νερά

A N A M E Σ Α Σ Τ Α Δ Α Σ Η Κ Α Ι Τ Α Ν Ε Ρ Α 33 ξέφωτο. Σε μικρή απόσταση οι κουκουβάγιες αντάλλασσαν σι- νιάλα και από τα χοιροστάσια ακούγονταν κοιμισμένα γρυλίσμα- τα που τα προκαλούσαν ίσως τα όνειρα ή η δυσπεψία, και κάθε τόσο ένα γουρούνι ξυπνούσε στη μέση της νύχτας από βραδινή πείνα και μασουλούσε μέσα στην ημίρρευστη ευτυχία. Ήταν ακόμη σκοτάδι όταν σηκωθήκαμε, εγώ βουτηγμένος στην υγρασία όπως είχε προβλεφθεί. Ενώ τρώγαμε ψωμί με τυρί, ο Μπάλιντ, ο γηραιότερος, ξε- μαντάλωσε το χοιροστάσιο. Τα γουρούνια ξεχύθηκαν έξω σε μια υστερική μαζική φυγή, μετά με περισσότερη αυτοσυγκράτηση αφιερώθηκαν για την υπόλοιπη ημέρα σκαλίζοντας ήσυχα ανά- μεσα στα βελανίδια και τους καρπούς οξιάς που ήταν διασκορ- πισμένοι σε βάθος κάτω από τα κλαδιά. Για να με βάλει στο σωστό μονοπάτι, ο Γκέζα με οδήγησε στην άλλη άκρη του δά- σους, σφυρίζοντας και στριφογυρίζοντας το μακρύ τόμαχόκ του που πετούσε στον αέρα και ξανάπιανε ενώ δρασκέλιζε τις φτέ- ρες. Όταν με άφησε, συνέχισα μόνος μου για δύο ώρες κάτω από το σεληνόφως, και την αυγή βρέθηκα στα χαλάσματα ενός τεράστιου κάστρου μέσα στο οποίο είχαν φυτρώσει, κρύβοντάς το, δέντρα. Το δάσος κατηφόριζε απότομα για πάνω από τρια- κόσια μέτρα, και κάτω στο βάθος, ανάμεσα από τα φυλλοσκέ- παστα βουνά της, η κοιλάδα του Δούναβη ανοιγόταν από τα ανατολικά όλο σπείρες προς τα ανάντη. Στρεφόταν νότια πέρα από τις επάλξεις και μετά ένα μίλι γυρνούσε προς τα δυτικά, ακόμη βυθισμένη στη σκιά, και τέλος χανόταν ανάμεσα σε άλλες πράσινες ράχες δασών. Το μονοπάτι, ακολουθώντας ένα οχυρω- ματικό τείχος προς τα ριζά του λόφου μέσα από κατωφέρειες με οξιές και καστανιές, γινόταν ίσιωμα πριν από έναν μεγάλο πύρ-