Ανάμεσα στα δάση και τα νερά

Π Α Τ Ρ Ι Κ Λ Η Φ Ε Ρ Μ Ο Ρ 32 να σημαίνουν αγριοπρόβατα. Η νοηματική έγινε ακόμα πιο άμεση όταν με ευθυμία παρίστανε πώς τα αγριογούρουνα ει- σέβαλαν και ζευγάρωσαν με τις εξημερωμένες γουρούνες και σκόρπιζαν στα μαντριά μικτογενή γουρουνάκια. Στο δείπνο τους, που αποτελούνταν από νοστιμότατο καπνιστό χοιρινό, συνεισέφερα μερικά σφιχτά αυγά: τα πασπάλισαν με πάπρικα και τα φάγαμε με μαύρο ψωμί και κρεμμύδια και λίγο σχεδόν απολιθωμένο τυρί. Οι χοιροβοσκοί ονομάζονταν Μπάλιντ και Γκέζα και τα ονό- ματά τους μου έχουν εντυπωθεί επειδή, όταν τα πρωτοάκουσα, μου φάνηκαν πολύ περίεργα. Φωτισμένοι από τη φωτιά έμοια- ζαν να ανήκουν στην εποχή του Domesday Book 5 και θα έπρε- πε να περνάγαμε χέρι χέρι ένα κέρας αντί της αναχρονιστικής μποτίλιας μου. Αψηφώντας τη γλώσσα, μέχρι η μποτίλια να αδειάσει μας είχε πιάσει ασταμάτητο γέλιο. Κάποια πρωτόγονη μορφή επικοινωνίας είχε απομακρύνει όλα τα εμπόδια και το ποτό και το μεταδοτικό κέφι του αγοριού είχαν φροντίσει για τα υπόλοιπα. Η φωτιά κόντευε να σβήσει και το ξέφωτο άρχισε να αλλάζει. Το φεγγάρι, που έδειχνε ελάχιστα λιγότερο γεμάτο σε σχέση με την προηγούμενη νύχτα, ανηφόριζε πίσω από τα κλαδιά. Δεν υπήρχε πολύς χώρος στην αποπνικτική τρώγλη τους και όταν κατάλαβαν ότι ήθελα να κοιμηθώ έξω έστρωσαν χαμόκλα- δα στην απάνεμη πλευρά μιας θημωνιάς. Ο γέρος έβαλε το χέρι του στο γρασίδι και μετά το ακούμπισε στο δικό μου με ένα συμπονετικό βλέμμα: ήταν μούσκεμα από την πάχνη. Έκανε νοήματα που δήλωναν φάσκιωμα και φόρεσα ό,τι είχα μαζί μου, ενώ αυτοί κοιμήθηκαν στρωματσάδα μέσα. Όταν είπαμε καληνύχτα, εγώ ξάπλωσα ατενίζοντας το φεγ- γάρι. Οι σκιές των δέντρων έπεφταν σαν κομμάτια ύφασμα στο