Ανάμεσα στα δάση και τα νερά

Π Α Τ Ρ Ι Κ Λ Η Φ Ε Ρ Μ Ο Ρ 28 λότερες και ανθεκτικότερες, φράξουν με εκβράσματα ή παρα- συρθούν. Η άνοιξη είχε ξεκινήσει σαν να περίμενε την πιστολιά της εκκίνησης. Το τραγούδι των πουλιών ξέσπασε φρενιασμένο, επικρατούσε οικοδομικός πυρετός, και, ξαφνικά, χελιδόνια και πετροχελίδονα γοργοπετούσαν παντού. Τα πετροχελίδονα συμ- μάζευαν τις παλιές τους κατοικίες, σαύρες λαμπύριζαν πάνω στις πέτρες, οι φωλιές πολλαπλασιάζονταν στις καλαμιές, τα αβαθή έσφυζαν από ζωή και τα βατράχια, που βουτούσαν στο νερό μόλις κάποιος άγνωστος πλησίαζε, για να ξανανέβουν έπει- τα από λίγο στην επιφάνεια, ακούγονταν λες και ενισχύονταν με χίλιους νέους βαρύτονους κάθε ώρα. Εξαιτίας τους, οι αποι- κίες των ερωδιών ήταν άδειες όσο διαρκούσε το φως της ημέρας. Οι ερωδιοί ανεμοπορούσαν χαμηλά και τσαλαβουτούσαν μέσα στους λογχωτούς θάμνους με σπασμωδικό και θεληματικό βη- ματισμό ή, επαγρυπνώντας στο ένα πόδι όπως οι πελαργοί, πα- ρίσταναν με πονηριά τα φυτά. Βούρλα κατέκλυζαν τα λιμνάζοντα νερά και χοντρά κοτσάνια ύψωναν τεράστιες νεραγκούλες ανά- μεσα στα φύλλα των ροζ και λευκών νούφαρων που έκλειναν το ηλιοβασίλεμα. Ανάμεσα από την ακτή και τα κοκκινο-μαβιά βράχια, λεύκες και αγριολεύκες ορθώνονταν ψηλόλιγνες και επεκτείνονταν στην ιριδιστή αχλή και οι ιτιές έγερναν πάνω από τα γοργά ρεύματα βυθίζοντας τις υγρές τους ρίζες. Λόγω της στενότητας της κοί- της, η κίτρινη ροή μετατρέπεται σε φουσκονεριά με πτυχώσεις και σπείρες και, μετά τις εβδομάδες που πέρασα στις όχθες του Δούναβη, διέκρινα να στροβιλίζονται αργά στην επιφάνεια του νερού αυτά τα δαχτυλίδια που φανέρωναν τη βυθισμένη ανα- μπουμπούλα στο κέντρο του ποταμού. Το μονοπάτι ανηφόριζε, και καθώς το ζεστό απομεσήμερο