Ανάμεσα στα δάση και τα νερά

A N A M E Σ Α Σ Τ Α Δ Α Σ Η Κ Α Ι Τ Α Ν Ε Ρ Α 27 ελισσόταν ανάμεσα από τους βόρειους λόφους, οι κεραμοσκεπές και τα καμπαναριά της δακρύβρεχτης πολίχνης Σομπ 4 σηματο- δοτούσαν το σημείο συνάντησης των δύο ποταμών. Η γραμμή των συνόρων περιπλανιόταν προς τα βόρεια της κοιλάδας και για πρώτη φορά και οι δύο πλευρές του Δούναβη βρίσκονταν στην Ουγγαρία. Κατά το μεγαλύτερο διάστημα αυτού του ταξιδιού το τοπίο ήταν χιονισμένο, το βάραιναν σταλακτίτες πάγου και οι χιονο- νιφάδες που έπεφταν συχνά το κάλυπταν σαν πέπλο, αλλά οι τελευταίες τρεις εβδομάδες τα είχαν αλλάξει όλα αυτά. Το χιόνι είχε συρρικνωθεί σε λίγα λεκιασμένα μπαλώματα και ο πάγος πάνω στον Δούναβη είχε σπάσει. Όταν είναι συμπαγής, με την τήξη ο πάγος σπάει με δυνατούς κρότους που ηχούν σαν αστρα- πόβροντα στη σειρά. Βρισκόμουν πολύ μακριά για να ακούσω πώς απελευθερώθηκαν οι γιγάντιες πλάκες, αλλά ξαφνικά το νερό, που σταματούσε από τις σποραδικές συμφορήσεις, γέμιζε με γοργά θραύσματα. Μάταια προσπαθούσα να τρέξω μαζί τους: συγκρουόμενα τρίγωνα και πολύγωνα προσπερνούσαν με ταχύ- τητα, κάθε ημέρα όλο και πιο θολά στις άκρες, μετά συγκρούο- νταν με μικρότερη ένταση μέχρι που γίνονταν λεπτά σαν τσιγα- ρόχαρτα, και στο τέλος, ένα πρωινό, εξαφανίστηκαν. Και αυτά δεν ήταν παρά ήπιες διοσημίες. Όταν ο ήλιος λάμπει με όλη του τη δύναμη, στα αιώνια χιόνια, τους παγετώνες των Άλπεων και τις καταφορτωμένες κορυφές των Καρπαθίων τα πάντα δείχνουν απαράλλαχτα από μακριά. Από κοντά όμως, ολόκληρη η παγω- μένη καρδιά της Ευρώπης μπορεί να λιώνει. Χιλιάδες ρυάκια ρέουν προς τα πεδινά, όλα τα ρέματα ξεχειλίζουν και ο ίδιος ο ποταμός ξεσπά και πλημμυρίζει τα λιβάδια, πνίγει γελάδια και κοπάδια, ξεριζώνει τις θημωνιές και τα δέντρα και τα μεταφέρει στροβιλιζόμενα μέχρις ότου όλες οι γέφυρες, εξόν από τις ψη-