ΑΕΡΑΣ ΠΕΧΛΙΒΑΝΗΣ 41 τη σπάει. Εγώ άνετα μπορώ να ενταχθώ στον χώρο του άτεχνου. Μπαντουκ: Σχεδόν όλοι ήταν συγκεντρωμένοι στο δημιουργικό πεδίο που είχαν ορίσει και έλειπε η διάθεση για υπέρβαση. Δεν εννοώ το να υπερβεί κάποιος τα όσα είχε κάνει μέσα σε ένα συγκεκριμένο πεδίο και να προχωρήσει, αλλά να ξεπεράσει τα μέχρι τότε όριά του και να προσπαθήσει να συναντηθεί με κάτι διαφορετικό και, ίσως σε πρώτη όψη, έως και ασύμβατο. Θανασης: [...] Μπαίνω σαν Βησιγότθος στη μουσική. Μπαμπης: Μέσα μας κυριαρχούσε η αίσθηση ότι κάτι θα γίνει με αυτό το άλμπουμ. Κωστας: Αυτό το αίσθημα της επανάληψης και του κορεσμού αναδείχθηκε και από την αίσθηση ότι οι παραγωγοί και οι μουσικοί δεν ήταν πια τόσο καινοτόμοι ή τολμηροί, καθώς οι ίδιοι ήχοι και οι ίδιες τεχνικές αναπαράγονταν συνεχώς. Η έμπνευση φαινόταν να εξαντλείται, και το κοινό άρχισε να νιώθει ότι η μουσική δεν ανταποκρινόταν στις ανάγκες της εποχής. Θανασης: «Ευτυχώς που δεν πήγε σε ωδείο. Έτσι τολμά να κάνει αλλαγές στις κλίμακες τόσο τολμηρές που ίσως να μην τις έκανε αν είχε σπουδάσει μουσική» είπε κάποιος για μένα. Έχω το θράσος της άγνοιας. Συχνά σκέφτομαι ότι αυτολογοκρίνομαι ή αυτοπεριορίζομαι. Και τεχνικά δεν είμαι κανένας σπουδαίος οργανοπαίκτης. Ίσως αν ήμουν τεχνικά άρτιος να μην ήταν κι αυτό το αποτέλεσμα. Όπως κάποιος που έχει μια αναπηρία, είναι π.χ.
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=