OI 8 HΓΕΤΕΣ ΤΟΥ 20ΟΥ ΑΙΩΝΑ 30 σης του εργαζομένου, καθώς και του νόμου που αφορούσε τους υποψηφίους για δημόσια αξιώματα, τη συγκρότηση επιτροπής για τη ρύθμιση των δημόσιων υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και την επανεξέταση των εκλογικών διαδικασιών. Οι επιτυχίες του ως κυβερνήτη τον έβαλαν στην κούρσα για το προεδρικό χρίσμα των Δημοκρατικών, το 1912. Για να το κερδίσει, έπρεπε να συγκεντρώσει τις ψήφους των 2/3 των εκλεκτόρων στο συνέδριο του κόμματος, το οποίο εκείνη τη χρονιά διεξήχθη στη Βαλτιμόρη. Έπειτα από 46 ψηφοφορίες σε έξι ημέρες, ο Ουίλσον έλαβε τη στήριξη που χρειαζόταν. Στις γενικές εκλογές ήταν ο υποψήφιος του πιο αδύναμου από τα δύο μεγάλα κόμματα. Οι Δημοκρατικοί είχαν καταφέρει να εκλέξουν μόνο μία φορά πρόεδρο μετά τον εμφύλιο πόλεμο, τον Γκρόβερ Κλίβελαντ, το 1884 και το 1892.* Το 1912 εξακολουθούσαν να φέρουν το στίγμα της εξέγερσης πέντε δεκαετίες νωρίτερα –όλες οι πολιτείες της Συνομοσπονδίας είχαν εναντιωθεί στον Ρεπουμπλικάνο Αβραάμ Λίνκολν, στις εκλογές του 1860–, με την αδιάλειπτη στήριξη των Νότιων λευκών στους Δημοκρατικούς. Οι βορειοανατολικές και οι κεντροδυτικές πολιτείες –οι περιοχές της χώρας που είχαν παραμείνει πιστές στη νομιμότητα, είχαν κερδίσει τον πόλεμο και, στο τέλος αυτής της σύγκρουσης, τα πιο δυναμικά κομμάτια των ΗΠΑ– συνήθως ψήφιζαν υπέρ των Ρεπουμπλικάνων. Παρ’ όλα αυτά, το 1912, οι Δημοκρατικοί και ο υποψήφιός τους είχαν την τύχη με το μέρος τους. Οι Ρεπουμπλικάνοι χωρίστηκαν σε δύο στρατόπεδα. Ο 26ος πρόεδρος, ο Θίοντορ * Είχε διατελέσει 22ος και 24ος πρόεδρος των ΗΠΑ, ο μόνος μέχρι πρότινος με δύο μη συνεχείς θητείες. (Σ.τ.Μ.)
RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=