Σκουριά και χρυσάφι: Νεγρεπόντε

382 Μ Α Ι Ρ Η Κ Ο Ν Τ Ζ Ο Γ Λ Ο Υ Η Αυγουστίνα συνεχίζει να χαϊδεύει τη χαίτη του Ζέφυρου, είναι γοητευμένη, ίσως και κάπως παρασυρμένη από τις εκδηλώ- σεις αγάπης, έχει δει πολλά βλέμματα στραμμένα πάνω της, κάποια από αυτά με ολοφάνερο θαυμασμό. Ας μην τη ματιάσουν τουλά- χιστον, είναι και μακριά από τη μάνα της που ξέρει να διώχνει το «μάτι», θέλει να σταυροκοπηθεί αλλά δεν το κάνει. Στιγμές στιγμές παρασύρεται παραπάνω, νομίζει πως το άλογό της είναι φτερωτό, πως πετάει στα σύννεφα, πως ο ουρανός είναι όλος δικός της. Ξαφνικά μια ζάλη εισβάλλει με κρότο στο κεφάλι της, εισβάλλει από τις αδιόρατες ραφές που ενώνουν το μετωπιαίο οστό με τα ρινικά –που ούτε ξέρει πώς λέγονται ούτε και πού βρίσκονται–, ζάλη που της προκαλεί πόνο. Μάτι! Να το, το κακό το μάτι! Σαρώνει με το βλέμμα τον συγκεντρωμένο κόσμο ψάχνοντας τον υπαίτιο, λες και είναι εύκολο να τον βρει μέσα σ’ αυτή την ανατα- ραχή και αμέσως επικεντρώνεται σε κάποιον. Φοράει ακόμη το ψαθάκι του…Είναι στραμμένος προς το μέρος της…Τα μάτια του καρφωμένα πάνω της. Λες και τη μισεί… Το χέρι της μένει μετέωρο πάνω από τη χαίτη του Ζέφυρου. Το ζώο σηκώνει τον λαιμό. Τεντώνονται τα χαλινάρια του. Λάθος! Έχει κάνει λάθος! Αυτός με το ψαθάκι δεν κοιτάει την ίδια. Ίσα ίσα…Η ματιά του γλιστράει από πάνω της και καρφώνεται στην…Ναι! Ο άγνωστος είναι προσηλωμένος στη βασίλισσα που βρίσκεται ακριβώς δίπλα της. Ούτε ένα μέτρο δεν τις χωρίζει. Το ψεσινό όνειρο, ο εφιάλτης. Ο εφιάλτης επιστρέφει με έντα- ση καταιγίδας. Αίμα. Πολύ αίμα. Ποιος είναι αυτός με το ψαθάκι; Τώρα το άγημα βρίσκεται μπροστά στη μεγαλοπρεπή οικία * του Λημνιού εμπόρου Δημητρίου. Ακριβώς πριν από την πλατεία των ανακτόρων. Οι πολυέλαιοι στη σάλα είναι αναμμένοι και οι * Στη θέση του ξενοδοχείου «Μεγάλη Βρετανία».

RkJQdWJsaXNoZXIy MTY1MTE=